Καμία ανοχή στο φασισμό
Ένας χρόνος συμπληρώθηκε την Πέμπτη 7 Οκτωβρίου από την ιστορική καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για τη Χρυσή Αυγή και, χθες το πρωί, αριστερές συλλογικότητες πραγματοποίησαν αντιφασιστική συγκέντρωση.
Η συγκέντρωση έγινε στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, υπό βροχή με τους συγκεντρωμένους να υπογραμμίζουν ότι τίποτα δεν τέλειωσε και ότι η μάχη απέναντι στην ιδεολογία του μίσους συνεχίζεται.
Το παρόν έδωσαν μέλη από τον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο “Rossonero”, την Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού και το ΚΚΕ (μ-λ).
«Ένας χρόνος συμπληρώνεται από την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης στη δίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες να εκτυλίσσεται μπροστά μας ένα οργανωμένο σχέδιο συνεχόμενων δολοφονικών επιθέσεων φασιστικών συμμοριών σε σχολεία και σε γειτονιές, σε παρεμβάσεις και εκδηλώσεις αριστερών οργανώσεων, με τραυματισμούς μαθητών/τριων, φοιτητών/τριών, αγωνιστών/στριών. Αυτές οι φασιστικές επιθέσεις δεν είναι μεμονωμένα επεισόδια. Ένα χρόνο μετά την ιστορική νίκη του αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού κινήματος, τα υπολείμματα της ναζιστικής συμμορίας και οι επίγονοί της προσπαθούν να δηλώσουν ότι είναι ακόμα εδώ» σημειώνει η Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης & Πολιτισμού Τρικάλων.
Από την πλευρά του, ο Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος “Rossonero” τονίζει ότι «η ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής μπορεί να είναι στη φυλακή, αλλά η ακροδεξιά βία είναι παρούσα και έτοιμη να ξεχυθεί με την πρώτη κατάλληλη ευκαιρία. Βλέπουμε πως παρά τις ήττες τους, οι φασίστες επανεμφανίζονται τόσο στο δρόμο, όσο και στην πολιτική σκηνή. Με ποικίλες αφορμές και με διαφορετικά προσωπεία και μανδύες. Επανεμφανίστηκαν στα σχολεία της Θεσσαλονίκης με τους ναζιστικούς χαιρετισμούς και τους οπλισμένους τραμπούκους, με τις επιθέσεις κατά αντιφασιστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Επιθέσεις που αποτελούν άλλη μια απόδειξη ότι οι ακροδεξιές ομάδες δράσης συνεχίζουν να επιδίδονται σε ένα σπορ που γνωρίζουν πολύ καλά : Αυτό του ψαρέματος στα θολά νερά της φτώχειας και τώρα στη δεξαμενής του «φρέσκου» αντιεμβολιαστικού κινήματος, εκμεταλλευόμενοι, τόσο την ευαλωτότητά τους, όσο και την συνωμοσιολογία».
