Με δόση νοσταλγίας

Όταν  προκύπτουν  διάφορα στοιχεία για την  Α1 ΕΣΑΚΕ  μοιραία έρχονται στο μυαλό των  Τρικαλινών  φιλάθλων τα  χρόνια  συμμετοχής  των  Τρικάλων  BC  στα μεγάλα  σαλόνια.

Για να παραφράσουμε  ένα σχετικό σύνθημα θα  μπορούσαμε  να  γράψουμε: Τρίκαλα  ωραία  χρόνια.

Ωστόσο τα καλά  τελειώνουν  γρήγορα  και  κάθε μέρα που περνάει ο κάθε συμπολίτης  φίλαθλος  αισθάνεται  όλο και μεγαλύτερο το κενό.

Πέραν όλων των άλλων  βλέπει  ότι εκτός από τις  κορυφαίες  ομάδες που δεν αγγίζονται μετέχουν και άλλες  χωρίς  ειδικό βάρος.

Ωστόσο έκαναν τις κατάλληλες  κινήσεις και  βρήκαν την φόρμουλα για να πάρουν το εισιτήριο.

Και  μπορεί  στην τελευταία  θητεία των κυανέρυρθων  οι περισσότεροι να  γκρίνιαζαν  και να αραίωσαν απελπιστικά την παρουσία τους στο  Δημοτικό κλειστό αλλά  εκείνη την εποχή είχαμε  προβλέψει ότι θα έρθουν έτη μπασκετικής  ξηρασίας.

Διότι δεν είναι καθόλου εύκολο  να ανέβει μια  ομάδα από την περιοχή μας στην  Α1 ΕΣΑΚΕ.

Το έργο το βλέπουν  όλοι  μπροστά.  Στην  Β’ Εθνική οι κατά καιρούς εκπρόσωποί μας  παλεύουν με νύχια και με δόντια αλλά για πολλούς  και διαφόρους  λόγους  η δουλειά  μένει στην μέση.

Μακάρι  να βρεθεί  φόρμουλα για  αναγεννητική  πορεία.

Αναλυτικά στην έντυπη έκδοση