Προσπάθεια στα όρια

Ορθά- ορθότατα  τα  βλέμματα των φιλάθλων  πέφτουν στο αμιγώς αγωνιστικό  κομμάτι.

Οι  ίδιοι  θέλουν να βλέπουν αναμετρήσεις  υψηλού επιπέδου, ενώ δεν χορταίνουν τις  ομαδικές  αλλά και τις  ατομικές  εμπνεύσεις.

Προφανώς για να γίνουν  όλα αυτά  χρειάζονται  αρκετά  δεδομένα. Όλα  ξεκινούν από το ταλέντο αλλά και την εργασιομανία.

Τα συγκεκριμένα στοιχεία  πάνε χέρι- χέρι και όταν λείψει κάποιο από την συλλογή  μοιραία  η εξέλιξη δεν θα είναι η επιθυμητή, δηλαδή το ταβάνι της  απόδοσης.

Πολλοί  ειδικοί  επιμένουν να φωτίζουν  δεδομένα  πίσω από  τις γραμμές.

Υπάρχουν  πολλά  παραδείγματα  ομάδων για τις  οποίες το ευρύ  κοινό   θεωρεί ότι από την στιγμή  που πηγαίνουν τρένο όλα λειτουργούν  ρολόϊ.

Στο σημείο αυτό να βάλουμε στο κάδρο και τους παράγοντες. Σε πολλές  ομάδες με την οικονομική στενότητα  που  υπάρχει  η ψυχούλα τους  το ξέρει πως  βρίσκουν λύσεις για την καθημερινή επιβίωση.

Και  μπορεί να μην το φωνάζουν αλλά στις  ιδιαίτερες συζητήσεις δεν το κρύβουν ότι θα ήθελαν μεγαλύτερη στήριξη από συναδέλφους και συνοδοιπόρους.

Για μια ακόμη φορά τα   Τρικαλινά  σωματεία  ξεπερνούν τον εαυτό τους, αφού για να μπορέσουν να έχουν τους  πάντες  ικανοποιημένους και να είναι συνεπή στις  υποχρεώσεις τους  χτυπούν αρκετές  πόρτες  κάνοντας  μαζεμένες   θυσίες.

Κάποια  στιγμή  προκύπτει  το ερώτημα αν αξίζει τον κόπο αλλά όταν  οι παράγοντες  βλέπουν  το σκορ και θέαμα των ομάδων τους αλλά και την ανταπόκριση του κοινού ξεχνούν τα πάντα και  βρίσκουν δύναμη για να συνεχίσουν.

Αναμφίβολα ειδικά στις  μέρες  μας  οι παράγοντες  πρέπει να  διαθέτουν γερό στομάχι για να οδηγήσουν τα τμήματά τους  σε ήρεμο  λιμάνι.

Ωστόσο  πάντα υπάρχουν παραδείγματα  συλλόγων που για  πολλούς  και  διαφόρους  λόγους  δεν αντέχουν.

Νωπά  είναι  λοιπόν τα θέματα με τον  ΑΓΣΙ και τη  Νίκαια, δυο συγκροτήματα  που πάλεψαν στον πρώτο γύρο αλλά στο δεύτερο μισό δεν μπόρεσαν να  συνεχίσουν.

Ο καθένας  αντιλαμβάνεται  λοιπόν ότι γίνεται προσπάθεια στα όρια για την επιβίωση.

Αναλυτικά στην έντυπη έκδοση