Χορταστικός επίλογος
Από την στιγμή που όλη την χρονιά οι πρωταγωνιστές των ομάδων Α2 Εθνικής πρόσφεραν την μια παράσταση μετά την άλλη δεν ήταν δυνατόν να αλλάξουν συνήθειες στην τελική ευθεία.
To F4 της Λευκάδας άνοιξε από την αρχή την όρεξη, αφού τα συγκροτήματα που μπήκαν στην διαδικασία είχαν την έξωθεν καλή μαρτυρία και παράδοση στον χώρο.
Αρκετοί πόνταραν σε συγκεκριμένες εκδόσεις και τελικά δικαιώθηκαν όσοι εκτίμησαν την ποιότητα και τον χαρακτήρα του Βίκου.
Και άλλες ομάδες έδωσαν το στίγμα τους επιβεβαιώνοντας ότι η καλή τους πορεία δεν ήταν τυχαία.
Από κάποια τμήματα βέβαια θα περίμενε κανείς περισσότερα πράγματα.
Η ουσία είναι ότι η φετινή έκδοση της κατηγορίας καθήλωσε τους φιλάθλους επιβεβαιώνοντας ότι όταν οι υπεύθυνοι δουλεύουν με σχέδιο μπορεί να προκύψει αναβάθμιση.
Ο επικοινωνιακός βραχίονας ήταν αξιόλογος, οπότε ο κάθε ενδιαφερόμενος είχε στο πιάτο όλες τις πληροφορίες, που ήθελε και μάλιστα την κατάλληλη στιγμή.
Εξάλλου οι παρουσιάσεις και οι συνεντεύξεις είχαν την τιμητική τους, όπως συνέβη και με την media day της Λευκάδας.
Οι άνθρωποι των ομάδων λοιπόν μίλησαν μέσα από την καρδιά τους, ξεδίπλωσαν συναισθήματα και είπαν πράγματα από πρώτο χέρι.
Να σταθούμε βέβαια και στο ήθος των πρωταγωνιστών.
Αυτοί που επικράτησαν δεν τρελάθηκαν και ουσιαστικά αποτραβήχθηκαν από το πλάνο των πανηγυρισμών προκειμένου να απολαύσουν τις στιγμές οι αθλητές.
Οσοι πάλι δεν τα κατάφεραν έσπευσαν να αναλάβουν την ευθύνη.
Χωρίς υπερβολή στην φετινή έκδοση προέκυψαν μαζεμένοι αγώνες που διαφήμισαν το άθλημα.
Στις εμπνεύσεις του ενός απαντούσε ο άλλος με το προβάδισμα να αλλάζει ατέλειωτες φορές χέρια.
Και εκεί που χτιζόταν κάποια διαφορά λίγα λεπτά αργότερα ακολουθούσε αντεπίθεση διαρκείας από τους αντιπάλους, που άλλαζαν τους συσχετισμούς.
Ετσι οι συναντήσεις που εξελίχτηκαν σε ντέρμπι ολκής συνεχίστηκαν από μηδενική βάση.
Φυσικά οι προπονητές προσπάθησαν να εμπνεύσουν τους παίκτες τους και να τους δώσουν μασημένη τροφή.
Ετσι το έμψυχο δυναμικό ήξερε πως να απλωθεί στον αγωνιστικό χώρο και πότε να πάρει την κρίσιμη απόφαση.
Οι δουλεμένες ομάδες ξεχώριζαν από μακριά. Ακόμη και όταν δεν τους έβγαιναν πράγματα είχε νόημα ο τρόπος ανάπτυξης.
Η μπάλα πήγαινε σε συγκεκριμένα χέρια, ενώ ο ρυθμός ήταν αυτός που χρειαζόταν.
Ακόμη όμως και τα χαρισματικά τμήματα κάποια στιγμή έκαναν αγωνιστική κοιλιά, οπότε χρειάστηκε οι ιθύνοντες να ενεργήσουν ψύχραιμα για να διορθώσουν καταστάσεις.
Μάλιστα κάποια στιγμή φάνηκε να κολλούν και οι εναλλακτικές λύσεις.
Ωστόσο με καθαρό μυαλό βρέθηκε η συνταγή οπότε το νερό μπήκε στο αυλάκι.

