Δεν χωνεύεται με τίποτα

Δεν χωνεύεται με τίποτα
Φωτογραφικά στιγμιότυπα που ξυπνούν αναμνήσεις πρόσφερε ο κορυφαίος μας μπασκετικός εκπρόσωπος.
Παράλληλα προκαλούν βαθιά μελαγχολία, αφού μετά τις τελευταίες εξελίξεις στον ΑΟΤ χάνεται ένα σημαντικό σημείο αναφοράς.
Ακόμη και πειραματική ομάδα να κατέβαζε το σκηνικό δεν θα είχε καμία σχέση με τα θέλω του φίλαθλου κοινού.
Οι πιστοί του είδους δεν χωνεύουν με τίποτα αυτή την μπασκετική αποκαθήλωση.
Ετσι μελετούν με νοσταλγία τις εικόνες. Θυμούνται εποχές που από το Δημοτικό κλειστό δεν πέρναγε κανείς και συνήθως η ψαλίδα άνοιγε με εντυπωσιακό τρόπο.
Ο εκπρόσωπός μας στα καλά του συνδύαζε ουσία και θέαμα.
Πέρα από το ταλέντο και την ποιότητα είχε φτιάξει και χαρακτήρα, οπότε περνούσε και μάλιστα με άνεση ακόμη και από δύσκολες έδρες.
Ολοι έλεγαν τα καλύτερα για την τοπική έκδοση,ενώ και σε ατομικό επίπεδο οι πρωταγωνιστές κατακτούσαν τίτλους σε στατιστικές κατηγορίες.
Με όλα αυτά το Δημοτικό γνώρισε μεγάλες πιένες.
Φέτος όμως η διαδρομή ήταν αντίθετη.
Βέβαια στην αρχή τα στοιχεία άφηναν ελπίδες μετά την σύμπραξη που έγινε.
Ωστόσο φάνηκε νωρίς ότι υπήρξαν δυο γραμμές, όπως σημειώσαμε σε κείμενα και σχόλια.
Αν και θα περίμενε κανείς κοινό τρέξιμο και φτιάξιμο διάθεσης κάτι τέτοιο δεν το είδαμε ποτέ.
Κάνοντας το ρεπορτάζ συναντούσαμε βολές, γκρίνιες, επικρίσεις σ’ ένα εκρηκτικό μείγμα.
Οσο και αν προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε φλόγα κάτι τέτοιο δεν συνέβη.
Αν από μια ομάδα λείπει ο ενθουσιασμός και η κοινή αντίληψη είναι δύσκολο να ξεπεράσει τις αντιξοότητες.
Πέραν όλων των άλλων στράβωσαν με το καλημέρα και αρκετά αγωνιστικά στοιχεία, οπότε οι κυανέρυθροι βρέθηκαν να κυνηγούν χίμαιρες.
Στα περισσότερα παιχνίδια ο ΑΟΤ υπέστη ντροπιατικές ήττες ακόμη και από συγκροτήματα που δεν διέθεταν όνομα βαρύ.
Ωστόσο από την στιγμή που πήραν τον αέρα του εκπροσώπου μας το ταμπλό έγραφε συνέχεια.
Ουσιαστικά η τοπική ομάδα πάλεψε μόνο με Μεγαρίδα και Μαχητές αλλά ήταν φανερό ότι το ποτάμι δεν γύριζε πίσω.
Μετά την αναμέτρηση της Πέμπτης οι εξελίξεις ήταν κατακλυσμιαίες και άπαντες αντιλήφθηκαν ότι η ομάδα όπως την ήξεραν απλά δεν υπήρχε και σίγουρα το μέλλον είναι άδηλο.
Κάποιοι μίλησαν για εξάντληση πιθανοτήτων, οπότε έριξαν την ιδέα να συνεχίσουν τα χαμηλά συμβόλαιο και πιτσιρικάδες.
Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν προκρίθηκε για πολλούς και διαφόρους λόγους.
Ακολούθησαν οι μαζεμένοι τίτλοι τέλους με τους παίκτες, οπότε μένει να δούμε πως θα γραφτεί και τυπικά ο επίλογος.
Αν δηλαδή η αναμέτρηση με τους Μαχητές ήταν η τελευταία.
Σβήνει λοιπόν ένας σημαντικός πόλος του Τρικαλινού αθλητισμού.
Οσο για επίσημη ανακοίνωση αγνοείται εδώ και μέρες κάτι που σχολιάστηκε αρνητικά στην μπασκετική κοινότητα.