Διατήρηση επαφής παρά το αντίο

Διατήρηση επαφής παρά το αντίο
Δεν χρειάζεται να προβούμε σε εκτενή ανάλυση για να καταδείξουμε πόσο σημαντική υπόθεση είναι για έναν νομό να έχει εκπροσώπηση σε υψηλό αθλητικό επίπεδο.
Οι εθνικές κατηγορίες μπάσκετ είναι ελκυστικές από την φύση τους και προσφέρουν πλούσιο υλικό.
Ρομαντικοί και όχι μόνον παρατηρούν εξάλλου ότι είναι τιμή η παρουσία σε κλειστά των συγκεκριμένων πρωταθλημάτων.
Τα τελευταία χρόνια παρά τις δυσκολίες τα Τρίκαλα κατάφεραν και είχαν παρουσία σε διάφορες εκδόσεις.
Η κορυφαία στιγμή ήταν η υπογραφή στην Α1 ΕΣΑΚΕ.
Στο διάβα του χρόνου διάφορες τοπικές ομάδες φιλοξενήθηκαν στην Β’ και Γ’ Εθνική.
Μάλιστα οι φίλαθλοι έπαιζαν στα δάχτυλα τα μυστικά του χώρου.
Και στην Α2 όμως υπήρξαν μεστές τοπικές συμμετοχές σε πείσμα των αντιξοοτήτων.
Βιώνοντας από μέσα το ρεπορτάζ γνωρίσαμε καλά τον αγώνα δρόμου που έκαναν οι ιθύνοντες τμημάτων για να οργανώσουν τις αποστολές.
Αυτές θέλουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο οικονομικό κονδύλι, οπότε υπήρξαν περιστατικά, που η αναχώρηση του λεωφορείο κλείστηκε την ύστατη ώρα και με την απαραίτητη πληρότητα.
Επί του πεδίου αξιοποιήθηκε η τεχνογνωσία, οπότε παρότι αρκετοί ανταγωνιστές θεωρούσαν εκπροσώπους μας φαβορί για υποβιβασμό αυτοί κατάφεραν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους και να εξελιχτούν σε ευχάριστες εκπλήξεις.
Μετά την περσινή πανάξια επιτυχία οι Τρικαλινοί φίλαθλοι περίμεναν κάτι καλύτερο.
Στον αθλητισμό όμως δεν μπορούν να γίνονται συμφωνίες και θα πρέπει να βρίσκονται στην σωστή θέση της αλυσίδας όλα τα κομμάτια.
Ακόμη και ένας κρίκος αν απουσιάσει από την αλυσίδα μπορεί να γίνει η ζημιά.
Για την φετινή περίπτωση του ΑΟΤ οι γκρίνιες και οι διαφορετικές αναγνώσεις ήταν περισσότερες από κάθε άλλη φορά.
Την μια έφταιγε το ένα πρόσωπο, την άλλη το άλλο.
Από την στιγμή λοιπόν που δεν επιτεύχθηκε ποτέ η απαραίτητη σύμπνοια ουσιαστικά η ομάδα ήταν με την πλάτη στον τοίχο.
Στράβωσαν μάλιστα νωρίς και τα αποτελέσματα, οπότε η πίεση έγινε τεράστια.
Οσο για τις επιλογές δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες. Βέβαια μπορεί στις προηγούμενες ομάδες τους να είχαν συνηθίσει σε συγκεκριμένους ρόλους αλλά στα Τρίκαλα δεν κατάφεραν να κάνουν ένα βήμα μπροστά στην καριέρα τους.
Αν πάντως μιλήσει κανείς μαζί του θα εισπράξει δικαιολογίες.
Σε κάθε περίπτωση το μπασκετικό ταξίδι του ΑΟΤ δεν ήταν γραφτό να κρατήσει πολύ, οπότε γράφτηκαν άδοξα οι τίτλοι τέλους.
Ούτε και οι χειρότεροι εχθροί της ομάδες δεν περίμεναν κάτι τέτοιο αλλά στην πράξη δεν αντιμετωπίστηκαν παθογένειες, οπότε από ένα διάστημα και μετά το τμήμα κυνηγούσε χίμαιρες.
Οσο κυλάει ο χρόνος θα διαπιστώνουν άπαντες πόσο οδυνηρό είναι να χάνονται τα οφέλη της συμμετοχής στην Α2 Εθνική.