Εμφαση σε πολλά κομμάτια.
Οποιος μελετήσει σε βάθος κάθε ρεπορτάζ του αθλητικού τομέα θα διαπιστώσει ότι σε κάθε εποχή υπήρχε και διαφορετική ορολογία.
Αναφερόμαστε σε λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι ιθύνοντες προκειμένου να βάλουν τους πάντες στο πνεύμα αναδεικνύοντας παράλληλα τις προτεραιότητες.
Για μεγάλο διάστημα λοιπόν οι περισσότεροι εστίαζαν στην λέξη μαχητικότητα. Θεωρούσαν ότι με δεδομένη την αξία κάποιων παικτών από την στιγμή που άπαντες ίδρωναν την φανέλα θα έφταναν στον αντικειμενικό στόχο.
Ωστόσο η τελική συγκομιδή είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων. Οσο άψογα και να έχει στήσει κανείς ένα αθλητικό σκηνικό υπάρχουν οι ατυχίες και οι αστάθμητοι παράγοντες που μπορούν να κόψουν τα φτερά.
Η απογοήτευση είναι μεγάλη για τα τμήματα που φτάνουν στην πηγή αλλά δεν πίνουν νερό.
Οσες όμως είναι καλά δομημένες δεν καταθέτουν τα όπλα. Μ’ έναν θαυμαστό τρόπο επανέρχονται δριμύτερες και έστω και με σχετική καθυστέρηση ολοκληρώνουν αυτό που ξεκίνησαν.
Μένοντας στο κομμάτι των φράσεων γνώριμη ηχεί ακόμη η ατάκα: να βάλουμε τα πόδια μας στην φωτιά.
Αυτή έβγαινε από το έρκος των οδόντων σκληροτράχηλων αθλητών οι οποίοι δεν άφηναν με τίποτα την μπάλα να περάσει.
Αλλοι πάλι μιλούσαν για τα γερά πνευμόνια των στελεχών, που από την στιγμή που ξεκινούν οι αγώνες δεν σταματούν να καλύπτουν κάθε σπιθαμή του αγωνιστικού χώρου.
Στο διάβα του χρόνου παράγοντες ομάδες ανέλυσαν την αξία της τοποθέτησης βάσεων.
Εννοείται ότι αυτές δεν γίνονται αυτοματοποιημένα. Ισα- ίσα η υπόθεση θέλει μπόλικο ψάξιμο και το κατάλληλο υλικό.
Γιατί μπορεί συγκεκριμένοι παίκτες να έκαναν διαφορά σε κάποιες ομάδες αλλά σε κάποιες νέες συνεργασίες κινήθηκαν σε ρηχά νερά.
Αυτό εξηγείται διότι για πολλούς και διαφόρους λόγους δεν μπόρεσαν να μπουν στο πνεύμα ή απογοητεύτηκαν από τις πρώτες αναποδιές.
Γενικά στον αθλητισμό υπάρχουν ομάδες που δείχνουν να είναι κομμένες και ραμμένες σε συγκεκριμένους παίκτες , ενώ κάποιες άλλες ενώ φαινομενικά διαθέτουν τα εχέγγυα δεν καταφέρνουν να πετύχουν τον απαραίτητο βαθμό συνεργασίας και ενσωμάτωσης.
Συνεπώς η σωστή τακτική είναι να μην ενθουσιάζεται κανείς μόλις δει τις πρώτες ηχηρές ενέργειες διαφόρων συλλόγων.
Εχουν απόλυτο δίκιο όλοι εκείνοι που σημειώνουν ότι ο καλύτερος καθρέπτης είναι ο αγωνιστικός χώρος και σ’αυτόν επιβάλλεται να γίνονται οι κατάλληλες επιλογές για την επιθυμητή αποτελεσματικότητα.
Αναλυτικά στην έντυπη έκδοση
