Εντονη μοναξιά

Εντονη μοναξιά
Ο άδοξος επίλογος της φετινής δράσης όσον αφορά τον μπασκετικό ΑΟΤ δεν χωνεύεται με τίποτα.
Ακόμη και όσοι είναι επιφυλακτικοί από την φύση τους θεωρούσαν πως οι κυανέρυθροι θα έβρισκαν συνταγή για να ολοκληρώσουν το ταξίδι.
Ωστόσο από ένα διάστημα και μετά το ένα χαστούκι διαδεχόταν το άλλο και ήταν φανερό πως η ομάδα δεν μπορούσε να ξεκολλήσει από την ουρά του πίνακα.
Μοιραία ήρθαν οι δεύτερες σκέψεις και βγήκαν στον αφρό τα προβλήματα της καθημερινότητας, που λίγο πολύ όλες οι ομάδες έχουν.
Κανείς δεν είπε ότι η παραμονή σε υψηλό επίπεδο είναι εύκολη υπόθεση και λόγω ανταγωνισμού και λόγω χρημάτων.
Βέβαια αυτό που πίκρανε τους συμπολίτες φιλάθλους ήταν ότι οι κυανέρυθροι έριξαν πετσέτα κάτι που δεν είχαν συνηθίσει στο διάβα του χρόνου.
Και άλλες φορές οι πτήσεις ήταν χαμηλές αλλά μ’ έναν μαγικό τρόπο ο εκπρόσωπός μας έβαζε τους απαραίτητους βαθμούς στο σακούλι.
Φέτος και ειδικά από ένα διάστημα και μετά φάνηκε ότι έλειπαν αρκετά στοιχεία από την συλλογή, ενώ έλειψε και η ομοψυχία.
Αποδεδειγμένα αν οι ομάδες δεν είναι μια γροθιά τότε πολύ δύσκολα θα αλλάξουν τους συσχετισμούς.
Μοιραία το τοπικό συγκρότημα το πήρε από κάτω, οπότε πήγε περίπατο και η όποια ψυχολογία.
Κάποια στιγμή άρχισε να ψιθυρίζεται η έξοδος αλλά οι πιστοί του είδους δεν ήθελαν να πιστέψουν αυτές τις πληροφορίες.
Η πραγματικότητα όμως προσγείωσε τους πάντες ανώμαλα.
Ηδη λείπει πολύ η Τρικαλινή συμμετοχή στην Α2 Εθνική, ενώ το πιο λεπτό κομμάτι είναι ότι δεν φαίνονται προοπτικές ανάταξης.
Βέβαια οι συμπολίτες μπασκετικοί αν βάλουν κάτι στο μυαλό τους μπορούν να βρουν συνταγή και συνεργασίες για να επιστρέψουν δριμύτεροι.
Όμως αυτό το διάστημα το σοκ της απώλειας παραμένει μεγάλο και κανείς δεν δηλώνει κάτι θετικό για το μέλλον.
Περιμένει να περάσει ένα εύλογο διάστημα, οπότε θα κοιτάξει τους συσχετισμούς εκείνης της εποχής.
Συνήθως μετά την αυτοκριτική και την ανασύνταξη δυνάμεων ορισμένοι βρίσκουν το κουράγιο να βγουν μπροστά.
Αν τώρα αυτοί είναι παλιοί οι νέοι είναι κάτι που θα το δείξει η ίδια η αθλητική ζωή.
Όπως και να’χει τα Τρίκαλα με την παράδοση στο άθλημα έχουν θέση στις καλές εθνικές κατηγορίες αλλά πολλές φορές η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.
Μάλιστα οι συγκρίσεις κάνουν τα πράγματα χειρότερα, αφού συγκροτήματα χωρίς ιδιαίτερη διαδρομή καταφέρνουν να μείνουν στο προσκήνιο.
Είναι αδήριτη ανάγκη λοιπόν να γιατρευτούν πληγές για να προκύψει κάποια ευχάριστη εξέλιξη.
Οι πεσιμιστές πάντως αναφέρουν ότι θα πρέπει να περιμένουμε πολύ για να ξεκινήσει αντεπίθεση.
Ωστόσο μια άλλη μερίδα υπενθυμίζει την φράση ότι στον αθλητισμό όλα γίνονται.