Το καλαμπόκι φαίνεται πως και φέτος κρατάει τα σκήπτρα της σταθερότητας στον αγροτικό τομέα, προσφέροντας μια μικρή νότα αισιοδοξίας σε μια περίοδο που η γενικότερη εικόνα στις τιμές των δημητριακών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι μάλλον απογοητευτική. Ενώ το σιτάρι και το κριθάρι συνεχίζουν να καταγράφουν πιέσεις, το καλαμπόκι διατηρείται σε ικανοποιητικά επίπεδα, φλερτάροντας με τα 21 λεπτά το κιλό, και σε αρκετές περιπτώσεις κλείνει ήδη συμφωνίες σε αυτές τις τιμές.
Η συγκυρία αυτή δεν έρχεται τυχαία. Μετά τη «θολούρα» του Σεπτεμβρίου, όταν οι μειώσεις στα ουκρανικά FOB είχαν προκαλέσει αναταράξεις στην αγορά και επιφύλαξη στους εμπόρους, τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μια σταθεροποίηση που θυμίζει σε μεγάλο βαθμό την περσινή εικόνα. Αυτό από μόνο του αποτελεί σημαντική ανάσα για τους καλλιεργητές, που βλέπουν τουλάχιστον το προϊόν τους να μην καταρρέει στις τιμές.
Στην περιοχή των Τρικάλων, οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν μάλιστα ότι οι αποδόσεις είναι αυξημένες περίπου κατά 20% σε σχέση με πέρυσι. Σε αρκετά χωριά του κάμπου οι παραγωγοί μιλούν για «καλές χρονιές» από πλευράς παραγωγής, παρά το υψηλό κόστος καλλιέργειας που εξακολουθεί να τους ταλαιπωρεί. Οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες του καλοκαιριού και οι έγκαιρες καλλιεργητικές φροντίδες συνέβαλαν ώστε να γεμίσουν τα χωράφια με γερά καλαμπόκια, ικανά να δώσουν στον αγρότη ένα έσοδο που θα καλύψει τουλάχιστον μέρος των εξόδων.
Παρά ταύτα, οι Τρικαλινοί αγρότες κρατούν μικρό καλάθι. Όπως λένε οι ίδιοι, «οι αποδόσεις μπορεί να είναι καλές, αλλά το πετρέλαιο, τα λιπάσματα και τα εφόδια παραμένουν πανάκριβα». Έτσι, ακόμη κι αν η τιμή πλησιάζει τα 21 λεπτά, τα περιθώρια κέρδους δεν είναι αντίστοιχα μεγάλα. Το ζήτημα των πληρωμών από τον ΟΠΕΚΕΠΕ παραμένει επίσης στην κορυφή της αγωνίας, αφού η έγκαιρη καταβολή ενισχύσεων και συνδεδεμένων ενισχύσεων μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για τη ρευστότητα των αγροτών της περιοχής.
Το σίγουρο είναι ότι το καλαμπόκι δίνει φέτος μια νότα αισιοδοξίας στον θεσσαλικό κάμπο και ειδικότερα στα Τρίκαλα. Σε μια περίοδο που ο πρωτογενής τομέας δοκιμάζεται από τις διεθνείς αναταράξεις, την κλιματική αβεβαιότητα και τα υψηλά κόστη, οι σταθερές τιμές και οι αυξημένες αποδόσεις δημιουργούν μια μικρή, αλλά ουσιαστική ελπίδα για τοπικούς παραγωγούς που αγωνίζονται καθημερινά να κρατήσουν τα χωράφια τους ζωντανά.

