Κάτι για να ξεκολλήσει

Κάτι για να ξεκολλήσει
Εδώ δεν κέρδισε άλλα και άλλα παιχνίδια στα οποία αγωνίστηκε με γεμάτο ρόστερ.
Θα επικρατούσε σε αναμέτρηση με μόλις 8 παίκτες στο δυναμικό του;
Ο ΑΟΤ λοιπόν αιχμαλωτίστηκε αγωνιστικά και από την Χαλκίδα, όπως δυστυχώς οι περισσότεροι περίμεναν.
Με μικρό ροτέϊσον ήταν φανερό πως ο χρόνος δεν ήταν σύμμαχος για την Τρικαλινή ομάδα.
Οσο είχε δυνάμεις και καλές επιλογές σε άμυνα και επίθεση δηλαδή στο πρώτο δεκάλεπτο ήταν μέσα στο παιχνίδι.
Στην συνέχεια προέκυψε το γνωστό σκηνικό των προηγούμενων αγώνων.
Ο αντίπαλος ανέβαζε συνέχεια την τιμή του σκορ και δεν προλαβαίναμε να γράφουμε τις μέγιστες αναφορές.
Κάποιοι παίκτες του εκπροσώπου μας έκαναν συγκινητική προσπάθεια αλλά δεν ήταν δυνατόν να αλλάξουν την μοίρα του συγκροτήματος.
Τα κίτρινα ροζ φύλλα αγώνα έγιναν μόνιμη συνήθεια σ’ ένα σκηνικό που δεν είχαν συνηθίσει οι Τρικαλινοί φίλαθλοι.
Είναι φανερή η έλλειψη ποιότητας του τοπικού συγκροτήματος.
Εδώ και καιρό παίζει με έναν Αμερικανό, οπότε δεν υπάρχουν τα σημαντικά καλάθια που θα ξεκολλήσουν την ομάδα.
Κακά τα ψέματα οι περισσότερες ομάδες περιμένουν τα περισσότερα από τους ξένους τους.
Αν λοιπόν αυτοί δεν έχουν μέσο όρο από 15 πόντους τα επιθυμητά αποτελέσματα δύσκολα θα κλειδώσουν.
Όμως για τον ΑΟΤ το πρόβλημα είναι ότι και οι περισσότεροι Ελληνες κινούνται σε ρηχά νερά.
Γενικά η ομάδα έγινε προβλέψιμη, ενώ οι αντίπαλοι βρήκαν το κουμπί της. Πιέζουν λοιπόν σε συγκεκριμένα σημεία και την απονευρώνουν.
Εύσημα αξίζουν για τον νεαρό Πηλίτση ο οποίος παρότι έσφιξε τα δόντια του έδωσε λύσεις.
Όμως το όλο σκηνικό δείχνει ότι έχει πάρει την ομάδα από κάτω και όσες διορθωτικές κινήσεις και να γίνουν δεν πιάνουν τόπο.
Κούρασε λοιπόν τους πάντες να βλέπουν την άλλοτε κραταιά ομάδα να ρίχνει πετσέτα.
Κάθε χρόνο πάντως για να σωθεί ένα σωματείο θέλει έναν συγκεκριμένο αριθμό επιτυχιών.
Αυτός με τα μέχρι στιγμής δεδομένα φαντάζει κάτι σαν ακατόρθωτο για τον ΑΟΤ.
Μετά την λήξη του αγώνα με την Χαλκίδα έγινε μια πρώτη συζήτηση για κινήσεις που είναι καλό να γίνουν μήπως και δώσουν το ερέθισμα για μια μορφή αντεπίθεσης.
Τα σενάρια δεν έλειψαν και για πρόταση σε πολύ οικείο συμπολίτη προπονητή, που εργάζεται σε άλλη ομάδα δίνοντας παλαιότερα το στίγμα του.
Όλα αυτά ενώ μπροστά(Πέμπτη, 18.00 Δημοτικό) είναι το παιχνίδι με τους Μαχητές.
Αρχικά το συγκεκριμένο ματς ήταν ένα απ’αυτά που υπολόγιζαν πολύ τα Τρικαλινά στελέχη αλλά πλέον φτάνει το κουράγιο;