Μεράκι για τον τοπικό αθλητισμό
Ολες οι κατηγορίες έχουν την χάρη τους. Φυσικά τα φώτα πέφτουν στα εθνικά πρωταθλήματα που αξίζουν φυσικά τον χώρο.
Όμως οι Τρικαλινοί δεν κρύβουν την αδυναμία τους σε κάθε κατάσταση του τοπικού.
Ξέρουν πολύ καλά τον αγώνα δρόμου που κάνουν άνθρωποι της διπλανής πόρτας προκειμένου να κρατήσουν σε αξιοζήλευτο επίπεδο τα συγκροτήματα.
Ασφαλώς νιώθουν έντονη την πίεση της καθημερινότητας αλλά τους γεμίζει αυτό που κάνουν και δεν μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους μακριά από τους αγωνιστικούς χώρους.
Εξάλλου όσοι έχουν έφεση στο διοικείν επιθυμούν να βάζουν την σφραγίδα τους, ενώ μιλούν σε πρώτη ευκαιρίες με ομοϊδεάτες τους προκειμένου να προσαρμόσουν κάποια δεδομένα στους δικούς τους συλλόγους.
Και οι συμπολίτες φίλαθλοι αναγνωρίζουν την διαδρομή των τοπικών συλλόγων, ενώ εστιάζουν στις προσπάθειες των πρωταγωνιστών.
Γνωρίζουν άριστα τι μπορούν να κάνουν και εκτιμούν πως αν εμφανιστούν στην μέρα τους μπορούν να διαμορφώσουν τους όρους κάθε παιχνιδιού.
Σίγουρα η αυταπάρνηση των συγκεκριμένων αθλητών είναι τεράστια έχοντας ως στόχο αυτό που ξεκίνησαν να το ολοκληρώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Ασφαλώς η χαρά δεν κρύβεται όταν ανοίγει η βαθμολογική κάνουλα. Στην περίπτωση αυτή οι πρωταγωνιστές αντλούν δύναμη και αντιλαμβάνονται ότι οι θυσίες τους δικαιώνονται.
Πραγματικά το δέσιμο μεταξύ των στελεχών είναι εντυπωσιακό και ο ένας παίκτης συμπληρώνει περίφημα τον άλλο.
Εννοείται ότι το έμψυχο δυναμικό προσφωνεί τους συναθλητές με τα μικρά ονόματα ή και με ιδιαίτερους χαρακτηρισμούς, κάτι που δείχνει την οικειότητα που έχει αναπτυχθεί.
Να κρατήσουμε και μια φράση παραδοσιακών προσώπων του χώρου: Αν δεν υπήρχε το τοπικό θα έπρεπε να προχωρήσουμε σε εφεύρεση.
Η ανάλυση δείχνει πολύ απλά το μέγεθος των συναισθημάτων που προσφέρει με αρκετούς παίκτες πολλές φορές να σφίγγουν τα δόντια για να βγάλουν τον αγώνα.
Ακόμη και όταν δείχνουν να αντιμετωπίζουν τραυματισμό δεν θέλουν να αφήσουν την ομάδα μόνη τους, οπότε ζητούν από τους προπονητές και μάλιστα επιτακτικά σε αρκετές περιπτώσεις να μείνουν στον αγωνιστικό χώρο.
Βέβαια οι υπεύθυνοι πολύ σωστά δίνουν προτεραιότητα στην υγεία και ακεραιότητα των παικτών, οπότε κάνουν το σωστό τραβώντας τους στον πάγκο.
Με τέτοια θέματα δεν πρέπει να παίζει κανείς, οπότε στην δράση χρειάζεται να συμμετέχουν όσοι είναι 100% έτοιμοι.
Ενδεικτικό του δεσίματος εξάλλου είναι και το γεγονός ότι και εκτός γραμμών μέλη των ομάδων διάγουν πολλές ώρες μαζί.
Το σκηνικό δεν προκαλεί έκπληξη αφού ταιριάζουν τα χνώτα τους, ενώ τους δένει η αγάπη για την ίδια αποστολή.
Όπως και να’χει όσοι βγαίνουν μπροστά απολαμβάνουν ευεξία, που είναι απαραίτητη σε μια δύσκολη εποχή.
