Νηφάλιοι και σταθεροί
Οσοι αναλαμβάνουν δράση αλλά και οι φίλαθλοι θέλουν να πορεύονται με επιτυχίες.
Ωστόσο αυτές δεν έρχονται με το πάτημα ενός κουμπιού. Ισα-ίσα θέλουν πολλές θυσίες από το έμψυχο δυναμικό.
Ακόμη και τα πιο προικισμένα στελέχη ξέρουν ότι αν δεν κοπιάσουν δεν θα κάνουν θετικό ταμείο.
Υπό το πρίσμα αυτό πολύ σωστά ρίχνουν το βάρος τους στην κατάλληλη σύνθεση στοιχείων.
Αλλοι το ονομάζουν αγωνιστικό πάντρεμα.
Ειδικά στις μέρες μας κάθε φιλόδοξος καλαθοσφαιριστής πρέπει να συνδυάζει ιδέες αλλά και τεράστια ενέργεια.
Παλαιότερα μπορεί να έφταναν ορισμένα εκρηκτικά διαστήματα απόδοσης για να προκύψει το ιδεατό σενάριο.
Αντίθετα στις μέρες μας κάθε παίκτης με βλέψεις οφείλει να έχει δυνάμεις για 40 και πλέον λεπτά.
Ουκ ολίγες φορές άλλωστε συναντήσεις κρίθηκαν στην πρώτη παράταση, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις χρειάστηκε και δεύτερη, ακόμη και Τρίτη.
Όταν το έμψυχο δυναμικό αρνείται να χάσει είναι λογικό να γίνονται αρκετές κινήσεις στην σκακιέρα της τακτικής, οπότε η αγωνία τραβάει σε μάκρος.
Μέλημα των αθλητών είναι να εμφανιστούν στην κατάλληλη θέση την σωστή στιγμή και των προπονητών να φτιάξουν το πλάνο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αξιοποιήσουν τους παραγωγικούς και στην μέρα τους αθλητές.
Συνήθως όταν μια συνάντηση ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί οι κόουτς εμπιστεύονται τους παίκτες- κλάσης, που τους έχουν ξελασπώσει ουκ ολίγες φορές κατά το παρελθόν.
Εμπιστεύονται την σταθερότητα στην εκτέλεση και το κρύο αίμα τους.
Ακόμη και όταν στο προηγούμενο διάστημα έχουν σπάσει τα στεφάνια στην κρίσιμη φάση η μπάλα θα πάει σε γνωστά χέρια.
Δεν λείπουν βέβαια και οι εκπλήξεις. Τεχνικοί βλέποντας ζεστούς κάποιους αθλητές πέρα από τους συνήθεις υπόπτους φτιάχνουν σχέδιο και γι’αυτούς.
Εννοείται ότι όλοι θέλουν να δικαιώσουν τους προπονητές τους για την πλήρη αξιοποίησή τους.
Ενδεικτικό στοιχείο της νοοτροπίας των αθλητών με βλέψεις είναι ότι ακόμη και μετά από κομβικό αποτέλεσμα κάθε άλλο πετούν στα σύννεφα.
Πολύ περισσότερο δεν χαλαρώνουν αφού τόσα χρόνια στα κλειστά αντιλήφθηκαν ότι δεν πρόκειται να τους χαριστεί τίποτα.
Αν δεν ιδρώσουν την φανέλα και δεν αναζητήσουν καινούργιους δρόμους σε πρώτη ευκαιρία κινδυνεύουν να μείνουν στην μετριότητα.
Αυτή όμως δεν χαρακτηρίζει τα δικά μας παιδιά και αρκετά ακόμη που δέθηκαν με τα Τρίκαλα.
Με μοναδικό τρόπο ανακαλύπτουν καινούργια κίνητρα για κάθε αγώνα, οπότε δίνουν την αίσθηση ότι ξεκινούν από μηδενική βάση μολονότι οι προηγούμενοι αριθμοί τους είναι εντυπωσιακοί.
Παράλληλα τα οικεία πρόσωπα ξέρουν ότι κάθε συνάντηση έχει τα κλειδιά της οπότε προσπαθούν να διαβάζουν σωστά κάθε πτυχή ενεργώντας με νηφαλιότητα. Ετσι συλλέγουν μοναδικούς καρπούς.

