Ολοι στο πλευρό του
Κάθε εβδομάδα έχουμε καθιερώσει να φιλοξενούμε τα μπασκετικά έργα και ημέρες Τρικαλινών παικτών και στελεχών που πέρασαν από τις μέρες μας.
Στο σημερινό φύλλο η προσέγγισή μας θα είναι λίγο διαφορετική.
Ψάχνοντας τα παιχνίδια και τα στατιστικά πέσαμε πάνω σε μια δύσκολη είδηση.
Φτάνοντας στην περίπτωση της Αχαγιάς που μάλιστα είχε ντέρμπι μπροστά μας και δεν είδαμε στην σύνθεσή της τον δικό μας Ανδρέα Σούλκο είναι αλήθεια ότι ψαχτήκαμε.
Δεν αργήσαμε βέβαια να εντοπίσουμε όλο το σκηνικό.
Ο συμπαθής και ιδιαίτερα ανεβασμένος παίκτης υπέστη σοβαρό τραυματισμό(ρήξη πρόσθιου χιαστού), όπως γράψαμε σε προηγούμενες εκδόσεις.
Εκεί λοιπόν που μπήκε και φέτος δυναμικά στον μαραθώνιο κάνοντας πολλές φορές πράγματα και θαύματα πλέον θα πρέπει να μείνει εκτός γραμμών εφαρμόζοντας πιστά το πρόγραμμα αποκατάστασης.
Αθλητές που έχουν συνηθίσει να κινούνται σε συνηθισμένο ρυθμό νιώθουν σαν θηρία στο κλουβί.
Όμως δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά και ο Σούλκο είναι αποδεδειγμένα διαφορετικός χαρακτήρας.
Αν δεν διέθετε άλλωστε το συγκεκριμένο στοιχείο δεν θα μπορούσε να έχει την συγκεκριμένη εξέλιξη.
Τον θυμόμαστε από τα πρώτα του βήματα στο τοπικό.
Ηταν παιχνίδια της Φαλώρειας που στελέχη της ομάδας μας είχαν επισημάνει: Προσέξτε τον συγκεκριμένο παίκτη γιατί έχει τα εχέγγυα να κάνει καριέρα.
Στις μικρές ηλικίες πολλά παιδιά δείχνουν ότι μπορούν να δώσουν στίγμα.
Όμως για πολλούς και διαφόρους λόγους δεν έχουν την επιθυμητή εξέλιξη.
Μια επαγγελματική πορεία θέλει πρώτα και κύρια τεράστια προσήλωση και εργασιοθεραπεία.
Ακόμη και οι πλέον προικισμένοι παίκτες δεν θα ανοίξουν περπατησιά αν βάλουν αυτόματο πιλότο και βασιστούν μόνο στο ταλέντο τους.
Ο Σούλκο έδειξε ότι δεν άφησε να πέσει τίποτα κάτω και ψάχτηκε στον μέγιστο βαθμό. Συνεργάστηκε με αξιόλογους προπονητές οπότε μέσα από την απαραίτητη σύνθεση των στοιχείων κατάφερε να πετύχει την απαραίτητη αγωνιστική έκρηξη.
Το άλμα του στον ΑΟΤ αποτέλεσε φυσιολογική εξέλιξη και με τα κυανέρυθρα χρώματα πραγματοποίησε μεστές εμφανίσεις.
Κάποια στιγμή έκρινε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να δοκιμάσει τις δυνάμεις του εκτός τειχών.
Ηταν ένα είδος τολμήματος, αφού για να ξεχωρίσει κανείς μακριά από το σπίτι του θα πρέπει να είναι αφοσιωμένος ολοκληρωτικά και να ξεπερνάει συχνά τον εαυτό του.
Ο προαναφερόμενος άδραξε την ευκαιρία και κόλλησε με το καλημέρα στην Αχαγιά.
Από πέρυσι βγήκε μπροστά πυροβολώντας ασταμάτητα.
Οι Πατρινοί βρήκαν φλέβα χρυσού και έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για την ανανέωση.
Ο Σούλκο έκανε και φέτος αυτό που ξέρει πολύ καλά. Ταλαιπώρησε τις αντίπαλες άμυνες και αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του.
Τον σταμάτησε μόνο ο τραυματισμός αλλά ο ίδιος θα τον ξεπεράσει και θα δώσει πολλά στο μπάσκετ.
