Παλεύουν για την επιβίωση

Παλεύουν για την επιβίωση
Στον αθλητισμό τίποτα δεν είναι δεδομένο. Μπορεί η συγκεκριμένη φράση να είναι χιλιοειπωμένη αλλά περικλείει όλη την ουσία.
Ακόμη και η επιβίωση ενός σωματείου περνάει από χίλια μύρια κύματα.
Εκεί λοιπόν που φαίνεται να βρίσκονται κάποιες λύσεις έστω και προσωρινά στην πορεία προκύπτουν αγκάθια, οπότε όλοι κάνουν την προσευχή τους.
Σίγουρα η χαρά είναι μεγάλη όταν βγαίνουν στον αφρό καινούργιες ομάδες που κάνουν όνειρα χίλια για σταδιοδρομία στον χώρο.
Αντίθετα η πικρία και η μελαγχολία χτυπούν ταβάνι όταν σωματεία για πολλούς και διαφόρους λόγους κατεβάζουν ρολά.
Εχουμε γράψει πολλές φορές για τον καθημερινό αγώνα δρόμου που κάνουν οι παράγοντες προκειμένου να κρατήσουν τα τμήματα στην σωστή ρότα.
Και μπορεί το ευρύ κοινό να μην έχει πλήρη εικόνα για τον γολγοθά των ιθυνόντων αλλά η αλήθεια είναι ότι στύβουν το μυαλό τους για να αντιμετωπίσουν πονοκεφάλους κάθε είδους.
Οι ίδιοι με την τρέλα τους για την ομάδα τους και τον αθλητισμό αφιερώνουν ατέλειωτες ώρες στην αντιμετώπιση κρίσιμων θεμάτων.
Δεν είναι υπερβολή να γράψει κανείς ότι αφήνουν την οικογένειά τους σε δεύτερη μοίρα προκειμένου τα σωματεία τους να ξεπεράσουν σκοπέλους.
Την οικονομική καθημερινότητα την ξέρουν και την νιώθουν όλοι.
Εκ των πραγμάτων οι παράγοντες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη προκειμένου να λειτουργήσει σε ικανοποιητικό βαθμό ο μηχανισμός.
Ακόμη και ένας κρίκος αν λείψει από την αλυσίδα μπορεί να γίνει η ζημιά.
Επίσης είναι ανθρώπινο κάποια στιγμή να χαθεί ο ενθουσιασμός από πλευράς διοικητικών στελεχών, αφού η πίεση είναι μεγάλη.
Οι περισσότεροι έχουν μάθει να κοιτάζουν στα μάτια τον κόσμο και δεν θέλουν να παρουσιάσουν εκδόσεις που θα κινηθούν σε συμβατική γραμμή.
Και μπορεί συγκεκριμένα στελέχη να δέχονται κριτική αλλά όταν γράψουν τίτλους τέλους τότε όλοι αντιλαμβάνονται πόσο σημαντική ήταν η προσφορά τους.
Στις μέρες μας η συμμετοχή μιας ομάδας μοιάζει ώρες- ώρες με ρουλέτα.
Μέσα από χτυπήματα σε πολλές πόρτες οι ιθύνοντες των συλλόγων λαμβάνουν την απόφαση να κατέβουν κανονικά σε πρώτη φάση.
Βαθιά μέσα τους θεωρούν ότι ορισμένες προϋποθέσεις θα ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να παραμείνει αναμμένη η φλόγα.
Ωστόσο αρκετές φορές η πραγματικότητα είναι οδυνηρή. Κάποια πράγματα κολλάνε, η μαγεία χάνεται, τα χρήματα δεν επαρκούν και αν κοντά σ’αυτό το σκηνικό έρθουν και ορισμένα αποτελέσματα-χαστούκια λαμβάνεται σε δεύτερο χρόνο η απόφαση για απόσυρση.
Το κενό που μένει είναι μεγάλο και αποτελεί πλήγμα για τον αθλητισμό.
Σε κάποιες περιπτώσεις ιθύνοντες βρίσκουν τρόπο να επανέλθουν αλλά άλλες περνούν οριστικά στην λήθη της ιστορίας.
Ακόμη και τμήματα που πριν λίγα χρόνια ήταν στα πολύ πάνω τους βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο και είπαν το πικρό αντίο.