Πιο φτωχό το Τρικαλινό μπάσκετ
Πιο φτωχό το Τρικαλινό μπάσκετ
Η παράθεση του ρεπορτάζ μιας ομάδας είναι δύσκολη αλλά συνάμα και ελκυστική υπόθεση.
Στην Ελλάδα και φυσικά στα Τρίκαλα όταν τα συγκροτήματα κερδίζουν τα στελέχη των συλλόγων ανοίγονται περισσότερο, φωτίζοντας πτυχές της υπόθεσης.
Το θέμα είναι τι γίνεται όταν κλείνει η κάνουλα των διακρίσεων.
Στην περίπτωση αυτοί οι περισσότεροι δεν σηκώνουν τηλέφωνα, οπότε χρειάζεται να επιμένουμε ξανά και ξανά μήπως κάποιος δεήσει και κομίσει τις πληροφορίες που θέλουν οι φίλαθλοι.
Όταν καταγράφεται πίεση για να κάνουμε την δουλειά μας μπορεί να γίνουμε μέχρι και ενοχλητικοί. Ωστόσο δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Κάποιοι το αντιλαμβάνονται αλλά κάποιοι άλλοι όχι.
Πάντως κάθε αθλητική προσπάθεια προσφέρει πλούσια συναισθήματα, ενώ κάνει τους πάντες σοφότερους.
Ποιος αλήθεια μπορεί να ξεχάσει τις απίστευτες επιχώριες επιτυχίες, που σήκωσαν στο πόδι ολόκληρο τον νομό.
Αναφερόμαστε σε συναντήσεις που αποτέλεσαν το βαρόμετρο για την αλλαγή σελίδας.
Και όταν ήρθε η παρουσία στα μεγάλα σαλόνια ειδικά τα πρώτα χρόνια το Δημοτικό γέμιζε ασφυκτικά, ενώ τα συνθήματα έδιναν και έπαιρναν.
Επίσης παίκτες και φίλαθλοι είχαν γίνει μια αγκαλιά με τα συγκεκριμένα στιγμιότυπα να κοσμούν ακόμη και σήμερα τα περισσότερα άλμπουμ.
Ο αθλητισμός όμως έχει και πίκρες, ενώ δεν μπορούν να γίνονται πάντα πετυχημένες επιλογές.
Είτε λόγω λανθασμένου σχεδιασμού, είτε λόγω έλλειψης χρημάτων.
Όταν το μπάτζετ είναι περιορισμένο δεν μπορούν να γίνουν προσθήκες από το πάνω ράφι.
Πρέπει λοιπόν να σταθεί κανείς πολύ τυχερός και να τραβήξει το καλύτερο λαχείο αν δώσει χέρια με πρόσωπα, που δεν έχουν υψηλό κοστολόγιο αλλά με την διάθεσή τους κερδίζουν στοιχήματα.
Ο φετινός ΑΟΤ πέρασε από χίλια μύρια κύματα.
Οι περισσότερες επιλογές έγιναν γρήγορα και αρκετοί εκτίμησαν ότι μπορεί να προκύψει ενδιαφέρουσα πρόταση.
Βέβαια όσοι ζουν τα πράγματα από μέσα πρέπει να ξέρουν ότι δεν ταιριάζουν όλοι οι παίκτες με όλες τις ομάδες, ενώ χρειάζεται να ταιριάξουν και με συγκεκριμένους συναδέλφους για να προσφέρουν έργο.
Αναμφίβολα αν ένας παίκτης έχει συνηθίσει σε δεύτερο ή τρίτο ρόλο δεν μπορεί κανείς να τον βαφτίσει πρωταγωνιστή από την μια μέρα στην άλλη.
Επίσης δεν έλειψαν και ατυχίες όπως η απόφαση του Μάντις να παραμείνει τελικά σε κομμάτι του Αμερικάνικου μπάσκετ και να μην έρθει στα Τρίκαλα.
Αρκετοί βάσισαν πολλά στον συγκεκριμένο αθλητή με την ιδέα ότι μπορεί να έδινε μόνιμες λύσεις στην επίθεση και σε συνδυασμό με την συμμετοχή ορισμένων αξιόλογων ξένων οι κυανέρυθροι θα είχαν κάποια τουλάχιστον αξιόπιστα χέρια.
Η τράπουλα ανακατεύτηκε νωρίς και η απουσία χαρισματικού σκόρερ κόστισε στην ομάδα.
Επίσης νωρίς τραυματίστηκε ο Τζόουνς και δεν εμφανίστηκε και αυτός επίσημα στην ομάδα.
Αρκετές φορές εξάλλου μνημονεύσαμε την έλλειψη συσπείρωσης , οπότε όλα αυτά αιχμαλώτισαν την ομάδα.
Η μια απώλεια ακολούθησε την άλλη και μάλιστα με ιλιγγιώδεις διαφορές.
Ηρθε λοιπόν η κάτω βόλτα, ενώ η ομάδα δεν σήκωσε ποτέ ανάστημα.
Ετσι η εξέλιξη ήταν ιδιαίτερα οδυνηρή με επίσημη αποχώρηση, που αναρτήθηκε από την ΕΟΚ την Δευτέρα στις 16.22.
