Στα βασικά είδη διατροφής και στη στέγαση κατευθύνεται πλέον το μεγαλύτερο μέρος του μηνιαίου εισοδήματος για χιλιάδες νοικοκυριά. Όπως δηλώνουν πολίτες στον Πρωινό Λόγο, ο μισθός εξαντλείται πολύ πριν το τέλος του μήνα, αφήνοντας ελάχιστα έως μηδενικά περιθώρια για αποταμίευση. Η καθημερινότητα γίνεται ολοένα και πιο πιεστική, καθώς οι αυξήσεις τιμών σε τρόφιμα, ενοίκια και λογαριασμούς κοινής ωφέλειας λειτουργούν σωρευτικά.
Στο σούπερ μάρκετ, ακόμη και τα απολύτως απαραίτητα έχουν γίνει ακριβότερα. Οικογένειες αναφέρουν ότι περιορίζουν τις αγορές τους, επιλέγοντας φθηνότερα προϊόντα ή μειώνοντας ποσότητες, χωρίς όμως αυτό να μεταφράζεται σε ουσιαστική εξοικονόμηση. «Πηγαίνουμε με λίστα και πάλι στο ταμείο πληρώνουμε περισσότερα από ό,τι παλιά», σημειώνει χαρακτηριστικά εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα.
Την ίδια στιγμή, το κόστος στέγασης αποτελεί τον μεγαλύτερο «βραχνά». Ενοίκια που αυξάνονται, στεγαστικά δάνεια με επιβαρύνσεις και υψηλοί λογαριασμοί ενέργειας απορροφούν το μεγαλύτερο ποσοστό του μισθού. Για πολλούς, η στέγη δεν είναι πλέον απλώς μια βασική ανάγκη, αλλά μια μόνιμη πηγή οικονομικού άγχους.
Η αδυναμία αποταμίευσης έρχεται να εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας. Οι πολίτες δηλώνουν ότι δεν μπορούν να δημιουργήσουν ένα «μαξιλάρι» για έκτακτες ανάγκες, γεγονός που τους προκαλεί έντονη ανησυχία. Ο φόβος μιας δύσκολης στιγμής, και ιδιαίτερα ενός προβλήματος υγείας, είναι κυρίαρχος. «Αν συμβεί κάτι απρόοπτο, δεν ξέρω πώς θα τα βγάλω πέρα», αναφέρει μητέρα δύο παιδιών.
Το άγχος αυτό δεν αφορά μόνο το παρόν, αλλά και το μέλλον. Πολλοί δηλώνουν ότι έχουν παγώσει κάθε σκέψη για σχέδια, επενδύσεις ή βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Η καθημερινή επιβίωση προηγείται κάθε άλλης προτεραιότητας.
Το κοινό συμπέρασμα όσων μιλούν στον Πρωινό Λόγο είναι σαφές: όσο το κόστος ζωής παραμένει σε τόσο υψηλά επίπεδα και τα εισοδήματα δεν ακολουθούν, η οικονομική πίεση θα συνεχίσει να βαθαίνει, μετατρέποντας την ανασφάλεια σε μόνιμο συνοδοιπόρο των ελληνικών νοικοκυριών.
