Σήμα κινδύνου για τη συνεργασία σχολείου και οικογένειας

Την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της σχέσης μεταξύ σχολείου και οικογένειας ανέδειξε το μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων, Βασίλης Ζώης, μιλώντας στη Λέσχη 97,6. Όπως τόνισε, το «μυστικό» για μια σωστή και ολοκληρωμένη εκπαίδευση βρίσκεται στη στενή και ουσιαστική συνεργασία ανάμεσα σε δασκάλους, γονείς και μαθητές, τόσο εντός όσο και εκτός της σχολικής αίθουσας.

Ωστόσο, ο ίδιος εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την εικόνα που παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια. «Με λύπη διαπιστώνω ότι η συνεργασία ανάμεσα στους γονείς και τους δασκάλους δεν είναι αυτή που θα έπρεπε», σημείωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η κατάσταση σήμερα δεν συγκρίνεται με εκείνη προηγούμενων ετών, όταν υπήρχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και κοινή στόχευση.

Σύμφωνα με τον κ. Ζώη, ολοένα και συχνότερα παρατηρείται ένταση στις σχέσεις των δύο πλευρών, με γονείς να προσεγγίζουν τους εκπαιδευτικούς με καχυποψία ή επιθετική διάθεση. «Ίσως ο πιεστικός τρόπος ζωής, ίσως η αλλαγή νοοτροπίας, έχουν επηρεάσει τη συμπεριφορά αυτή», ανέφερε, επισημαίνοντας όμως ότι τέτοιες στάσεις δεν συμβάλλουν σε ένα υγιές εκπαιδευτικό περιβάλλον.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως, όπως σε κάθε επαγγελματικό χώρο, έτσι και στην εκπαίδευση υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα απόδοσης. «Υπάρχουν καλοί και μέτριοι επαγγελματίες, όμως η συντριπτική πλειοψηφία των δασκάλων δίνει καθημερινά τον καλύτερό της εαυτό», τόνισε. Οι εκπαιδευτικοί, όπως υπογράμμισε, δεν περιορίζονται μόνο στη μετάδοση γνώσεων, αλλά επιδιώκουν να στηρίξουν τους μαθητές και στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς τους.

Ο Βασίλης Ζώης κάλεσε τους γονείς να αναγνωρίσουν αυτή την προσπάθεια και να σταθούν ως συνεργάτες στο έργο των εκπαιδευτικών. «Το σχολείο δεν είναι απέναντι από την οικογένεια, αλλά δίπλα της», ανέφερε, δίνοντας έμφαση στη σημασία της κοινής πορείας για το καλό των παιδιών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη επιστροφής σε βασικές αρχές που, όπως είπε, φαίνεται να έχουν ατονήσει με το πέρασμα του χρόνου. «Παλαιότερα υπήρχε ως δεδομένο ότι ο δάσκαλος θέλει το καλό του παιδιού. Αυτό πρέπει να ξαναγίνει κανόνας», δήλωσε, επισημαίνοντας πως η αμφισβήτηση χωρίς λόγο δεν βοηθά κανέναν.

Καταλήγοντας, υπογράμμισε ότι η εκπαίδευση αποτελεί μια συλλογική υπόθεση, που απαιτεί εμπιστοσύνη, διάλογο και αμοιβαίο σεβασμό. «Μόνο μέσα από τη συνεργασία μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των παιδιών και της κοινωνίας», σημείωσε.

Το μήνυμα του ήταν σαφές: η επανασύνδεση γονέων και εκπαιδευτικών δεν είναι απλώς επιθυμητή, αλλά απαραίτητη για το μέλλον της εκπαίδευσης.