Τρικαλινή λαοθάλασσα
Πόσες φορές πρέπει να τσιμπηθούμε προκειμένου να χωνέψουμε την αλήθεια με σάρκα και οστά;
Ακόμη και σήμερα μπορεί να φαντάζει ως το καλύτερο ποδοσφαιρικό παραμύθι αλλά κάποιοι το πίστεψαν και έγραψαν ιστορία.
Τότε οι περισσότεροι χαρακτηρίζαμε τρελούς τους διεθνείς, τον Ρεχάγκελ, τον Τοπαλίδη και όλη την παρέα τους.
Μάλιστα οι ατάκες ήταν χαρακτηριστικές.
Αυτά δεν γίνονται και θα μας κάνουν μια χαψιά τα Ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά μεγαθήρια.
Να όμως που κάποια στιγμή όλες οι συναστρίες έχουν μοναδική επίδραση αλλά η αλήθεια είναι πως η Εθνική του άθλου στην Πορτογαλία ρίχτηκε στην μάχη χωρίς άγχος και αφού αιφνιδίασε κόσμο και κοσμάκη δεν είχε κανέναν λόγο να κάνει πίσω.
Από ένα διάστημα και μετά το μάτι των παικτών γυάλιζε και ότι και αν δοκίμαζαν έπιανε.
Μπροστά στο σκηνικό αυτό οι αντίπαλοι τραβούσαν τα μαλλιά τους αλλά στην πράξη έδειχναν μαγνητισμένοι.
Η Ελληνική σκέψη ήταν ένα βήμα μπροστά απ’αυτούς και από ένα διάστημα και μετά φάνηκε ότι το ποτάμι δεν γύριζε πίσω.
Χωρίς υπερβολή κάθε μέρα τέτοια εποχή κανείς δεν ξεχνάει την μοναδική Ελληνική ραψωδία.
Εμαθε νεράκι κάθε μεγάλη φάση των ιστορικών αγώνων, ενώ θυμάται χαρτί και καλαμάρι τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών.
Η Εθνική ανάταση δεν είχε όμοιο και τέτοια γλύκα δύσκολα θα έρθει στο μέλλον.
Ηταν ίσως και το γεγονός ότι ελάχιστοι περίμεναν τέτοια εξέλιξη.
Η ουσία είναι ότι καθένας έφτιαξε το δικό του άλμπουμ και ανατρέχει σ’αυτό με τεράστια συγκίνηση.
Μπορεί να αναφωνήσει λοιπόν υπερήφανα ότι ήμουν και εγώ εκεί.
Οσοι και όσες γεννήθηκαν περίπου εκείνη την εποχή νιώθουν ευλογημένοι.
Μετά από τόσα χρόνια τα παιδιά έγιναν άνδρες και γυναίκες αλλά δεν ξεχνούν το ποδοσφαιρικό τάμα.
Ανήμερα της επετείου μακαρίζουν την στιγμή που η χώρα μας μπήκε με φόρα, τα σάρωσε όλα και έδειξε τον δρόμο.
Ουκ ολίγοι ειδικοί έσπευσαν να μελετήσουν το φαινόμενο και ακόμη και σήμερα δεν μπορούν να χωνέψουν ότι οι διεθνείς μας έβαλαν τα γυαλιά σε τεράστια ονόματα με πολλά ευρώ στους ατομικούς τους λογαριασμούς.
Μπορεί να φανεί τετριμμένο αλλά η αθάνατη Ελληνική ψυχή έκανε το θαύμα της.
Ηταν παράλληλα και ένα τεράστιο κοινωνικό φαινόμενο.
Το έπος της Εθνικής όπλισε με δύναμη όσους διακονούν τον αθλητισμό.
Κινήθηκαν στα όρια καταθέτοντας την δική τους πρόταση.
Αναγνωρίζουν σε όλους τους τόνους ότι η επίσημη αγαπημένη ήταν εκείνη που άναψε την σπίθα για να καταπιαστούν πιο ενεργά με τα σπορ.
Το νοερό ταξίδι στο παρελθόν φέρνει χαμόγελα ακόμη και όταν οι συνθήκες ζωής είναι δύσκολες.

